Tijd

De tikkende tijd,
Vliegt harder dan ooit.
Men heeft het niet door,
Of in ieder geval niet iedereen,
Maar ik ben niet meer de oude.
Niet meer de nieuwe.
Ik ben nieuwer.

Op weg naar nieuwst,
Vliegt de tikkende tijd schaamteloos verder.
Van tegelpad naar snelweg,
Realiseer ik me snel:
Er is geen weg terug,
En ongelooflijk genoeg heeft men het nog niet door.

Of in ieder geval niet iedereen,
Want tegel voor tegel,
of streep voor streep,
Wordt de rest ook nieuwer.
En de tijd, die vliegt maar door.

Tik tak tik tak...
Zal ik je zeggen waarom?
Waarom de tijd niet stopt,
vertraagd of een pauze neemt?
Vertellen hoe dat zit?
Daar heeft hij het te druk voor,
Geen zin in gezeik.

Niet dat 'ie het niet kan!
Ongetwijfeld, maar,
Als ik jou was,
Zou ik hem niet uitdagen.
Want voor je het weet,
Lig je weer te janken.

Je bent namelijk net afgevallen,
Afgevallen van het bankje.
Je dacht dat jij die hoogte wel aankon,
Maar je ligt nu te janken,
Of in ieder geval,
Dat had gekund.

Want de tijd wil je best terug sturen,
Maar jij bent opweg naar nieuwst,
Je hebt het te druk om van banken,
hekken of schommels af te vallen.
Te druk om te janken,
Te druk om in de armen genomen te worden,
Te druk want je hebt een afspraak,
Een afspraak met de tijd.

Wees maar snel,
Want hij vliegt.
Voor je het weet,
Ben je hem kwijt.